پاورپوینت بررسی آرامگاه ملا حسین کاشفی

مولانا کمال الدین حسین کاشفی، واعظ، نویسنده و فقیه دوره تیموری، اصلا سبزواری بوده و مدت ها در هرات به سر می برده است و هم دوره سلطان حسین بایقرا و امیر علی شیر نوایی بوده است. وی در 910 هجری قمری در سبزوار وفات یافت و آرامگاهش در ناحیه جنوب شرقی سبزوار در کنار خیابان نظام الملک (شهدا) قرار دارد.

محوطه آرامگاه مشجر است، از سه طرف دیوار کشی و از طرف خیابان نرده گذاری شده است. وسعت زمین آرامگاه هزار متر مربع است و بنای آن آمیزه ای از معماری کهن و نو است.این بنای نو ساز در سه طبقه ساخته شده است.زیربنای طبقه همکف آرامگاه حدود 120 متر مربع است.بنا یادآور زیگورات _ از بناهای مذهبی کهن ایران- است.



کف ساختمان نسبت به محوطه حدود 70 سانتی متر بلندتر است و در سطحی مستطیلی، سه پله سنگی بنا را دور می زند.این بنا از طرف شمال و جنوب دارای سه طاق در زاویه های ستون های آجری است که به منزله درهای ورودی بنا و محراب ساخته شده است.

نمای ساختمان آجرکاری است و نوار کاشی کاری ظریف و زیبایی همه جا در زیر خرند و قرنیز دیوارها بنا را دور می زند و در سه طبقه عینا تکرار شده است. طبقه اول دارای دو طاق و طبقه دوم دارای یک طاق است که همانند طبقه همکف در گوشه ها قرار دارند. به رغم سادگی، سایه روشن دیوارها، دورنمای زیبایی به وجود آورده است.



سنگ قبر در وسط آرامگاه نصب شده و مقطع آن ذوزنقه ای شکل است. این بنا در سال 1356 هجری شمسی به سفارش انجمن آثار ملی بناگردیده است. این بنا توسط مهندس احمد فرحبخش در سال 1352 طراحی و اجرا گردیده است و به شماره 3516 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.